นวนิยาย ไร้ลิ้นสิ้นสูญ เล่าเรื่องในสังคมฮ่องกงร่วมสมัย ผ่านชีวิตของครูสัญญาจ้างสองคนคือ “ไหว” และ “หลิง” ที่ทำงานในโรงเรียนมัธยม ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงด้านภาษาและนโยบายการศึกษา โดยเฉพาะการบังคับใช้ภาษาจีนกลางแทนภาษากวางตุ้ง ซึ่งส่งผลกระทบต่อทั้งการทำงานและตัวตนของพวกเขา เหตุการณ์เริ่มต้นจากการที่ “ไหว” ฆ่าตัวตาย ทำให้เกิดแรงสะเทือนในโรงเรียน แต่คนรอบข้างกลับค่อย ๆ ลืมเธอไป สะท้อนสังคมที่กดทับและหลีกเลี่ยงการพูดถึงปัญหา เรื่องดำเนินไปโดยเผยให้เห็นแรงกดดันของครู ทั้งจากระบบงานที่ไม่มั่นคง การแข่งขัน และการควบคุมทางภาษา ซึ่งเชื่อมโยงกับการเมืองและอำนาจในสังคม แก่นสำคัญของเรื่องคือ “ความเงียบ” หรือการพูดไม่ได้ ที่เป็นทั้งผลของการถูกควบคุม และกลไกเอาตัวรอดของผู้คนในสังคมที่ไม่เปิดให้แสดงความคิดเห็นอย่างอิสระ เป็นนวนิยายสะท้อนชีวิตคนธรรมดาที่ต้องดิ้นรนภายใต้ระบบที่กดทับ ทั้งในระดับอาชีพ ภาษา และจิตใจ จนนำไปสู่วิกฤตส่วนบุคคลและโศกนาฏกรรม